Ιστολόγια
Οι αρχαίοι πολιτισμοί του Μεξικού εξακολουθούν να αποτελούν το επίκεντρο σημαντικής επιστημονικής έρευνας λόγω της βορειοαμερικανικής χώρας και των φοιτητών σε όλο τον κόσμο. Η λύση είναι απαραίτητη. Όταν το Παγκόσμιο Συνέδριο Αμερικανιστών σχηματιστεί στη Νανσί της Γαλλίας το 1875, οι Μεξικανοί φοιτητές έγιναν ενεργοί συμμετέχοντες και η Πόλη του Μεξικού διοργάνωσε το νέο διετές διεπιστημονικό συνέδριο έξι φορές, από το 1895. Στις τοιχογραφίες των Αζτέκων, τα άτομα απεικονίζονται σαν να απεικονίζονται στους κώδικες. Ο νεότερος Codex Borbonicus είναι γνωστός ως ο μόνος σωζόμενος κώδικας των Αζτέκων που εισήχθη μέχρι την κατάκτηση – είναι ένας εξαιρετικός ημερολογιακός κώδικας που εξηγεί την ημέρα και τα γεγονότα που παρουσιάζουν τις νέες θεότητες προστάτιδες των άλλων επιθέσεων. Ακόμα κι αν συγκεκριμένοι κώδικες δημιουργήθηκαν μετά την κατάκτηση, υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι έχουν αντιγραφεί από τα προκολομβιανά πρωτότυπα από τους γραμματείς.
- Λιγότεροι από αυτόν προσπάθησαν να δοκιμάσουν τη νέα αριστοκρατία, η οποία κυβερνούσε τις επαρχίες, απαιτούσε στρατούς και μπορούσε να επιβλέπει πνευματικές τελετές.
- Ο νέος αποτελεσματικός ρόλος του δικού σας altepetl από την εποχή του πολιτικού εξοπλισμού μιας περιοχής είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος για την ευημερία της ηγεμονικής λαβής του νέου βασιλείου.
- Λόγω του πολέμου και των φόρων, η νεότερη αυτοκρατορία επεκτάθηκε γύρω από το κυρίως Μεξικό, φτάνοντας μέχρι τις νέες ακτές του Κόλπου της Φλόριντα και τον Ειρηνικό Ωκεανό.
- Αυτού του είδους οι κανονισμοί απαιτούσαν σοβαρές, δημόσια εφαρμοζόμενες κυρώσεις, εφαρμόζοντας μια κατάλληλη ερμηνεία μακριά από τον κοινωνικό έλεγχο.
Κατά https://boomerang-gr.org/ τη διάρκεια του ταξιδιού, ο Χουιτζιλοπόχτλι, ως ένα καλό δώρο θεότητας που μεταδίδεται από τον ιερέα των Μεξικών, παρακινεί συνεχώς τη νέα ομάδα επειδή τον πιέζει να έρθει σε διαμάχη με τους γείτονες, εφόσον πληρώνονται στην περιοχή. Ο Χουιτζιλοπόχτλι είναι η θεότητα που συνδέεται με τη νεότερη φυλή των Μεξικών και εμφανίζεται στην ιστορία της προέλευσης και των μεταναστεύσεων της φυλής του. Οι μύθοι των Αζτέκων είναι γνωστοί για πολλές αναφορές στην αποικιακή περίοδο.
Ο Αξαγιακάτλ, ακολουθώντας τις κατακτημένες περιοχές στην Κεντρική Γκερέρο, τη νέα περιοχή της Πουέμπλα, έφτασε στις ακτές του Κόλπου της Φλόριντα, ενώ άνοιξε εναντίον των Οτόμι και άνοιξε το Ματλατζίνκα στη νεότερη περιοχή της Τολούκα. Ο Αξαγιακάτλ νίκησε επίσης τη νέα ξεχωριστή πόλη Τλατελόλκο, που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της περιοχής στην οποία βρίσκεται η Τενοτστιτλάν. Στη συνέχεια, ο Ιτζκοάτλ ανέλαβε κατακτήσεις από την περιοχή του Μορέλος, εκθέτοντας την πόλη-κομητεία μακριά από το Κουαουναουάκ (σήμερα Κουερναβάκα).
Ενώ τα τρία αστικά κέντρα θεωρούνταν ονομαστικά κοινή δύναμη, η Τενοτστιτλάν αργότερα αναδείχθηκε ως η εξέχουσα πολιτεία. Σύμφωνα με τις ιστορίες τους, προέρχονταν από μια υπέροχη μυθική πατρίδα που ονομαζόταν Αζτλάν, μια περιοχή με επτά σπηλιές από τις οποίες είχαν αναδυθεί οι πρόγονοί τους. Οι επιτυχημένοι πολεμιστές απέκτησαν προνόμια, σπίτια, πλούτο και πολλές υψηλότερες βαθμίδες. Οι Αζτέκοι λάτρευαν τις παραλλαγές της ψυχαγωγίας, καθώς και τα τραγούδια, τον χορό, την ποίηση και την αφήγηση. Οι κοινοί άνθρωποι φορούσαν απλά ενδύματα, όπως περιζώματα και χιτώνες, ενώ οι ευγενείς στολίζονταν με φορέματα από λεπτό νήμα, αξεσουάρ και πολύπλοκα καλύμματα κεφαλής. Ναοί, ιερά και πολλές τελετουργίες, καθώς και ατομικές θυσίες, ήταν βασικά για τη διατήρηση της κοσμικής ισορροπίας.
Οι νεότεροι Αζτέκοι λάτρευαν πολλαπλούς θεούς, μαζί με τον Χουιτζιλοπόχτλι (καλοσύνη μακριά από τον πόλεμο) και τον Τλάλοκ (καλοσύνη μακριά από τις βροχοπτώσεις). Περιφερειακά τμήματα, συμπεριλαμβανομένης της γνωστής βιομηχανίας Τλατελόλκο, παρείχαν αγαθά από τρόφιμα και υφάσματα έως εξωτικές εισαγωγές όπως νεφρίτη και φτερά κετσάλ. Οι κοινοί άνθρωποι έμεναν σε μικρά, μονόχωρα σπίτια από πηλό ή τούβλο, ενώ οι ευγενείς ζούσαν σε ψηλές, περίτεχνα διακοσμημένες κατοικίες. Έργα τέχνης μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την προπαγάνδα, ώστε να αποδοθεί η νεότερη αυτοκρατορική κυριαρχία από την Τενοτστιτλάν.
Η νέα ιστορία του δικού σας Αζτέκικου Βασιλείου
Τόσο οι άνθρωποι όσο και τα σκυλιά χάνονταν, όσον αφορά την εξευμενισμό της καλοσύνης και την τέλεση της τελετής, και οι ιερείς ορισμένων θεών αναμενόταν να δώσουν αίμα λόγω ακρωτηριασμού της σκέψης. Από τότε που αποκαλύφθηκε η παρανόηση ότι οι άνθρωποι δεν αναπτύσσονταν σωστά, οι άνθρωποι έχουν περιγραφεί ως υπεύθυνοι για την ανανέωση του ηλιακού φωτός, καθώς και για την πληρωμή στον πλανήτη για τη συνεχιζόμενη ανδρική δύναμη. Για τους Αζτέκους, ο θάνατος είναι σημαντικός για τη διαιώνιση της δημιουργίας, και τόσο οι θεοί όσο και οι άνθρωποι αναλάμβαναν την ευθύνη να μην θέτουν τον εαυτό τους σε κίνδυνο για να συνεχιστεί η ζωή τους.
Ο Τίζοκ σχεδόν σίγουρα δολοφονήθηκε από τους δικούς του ευγενείς για πέντε χρόνια λόγω των νόμων του, που φαίνεται να οφείλεται στην ανικανότητά τους. Το 1479, ο Αξαγιακάτλ αποκάλυψε μια μεγάλη εισβολή στην Αυτοκρατορία Πουρεπέτσα με 32.100.000 στρατιώτες των Αζτέκων. Το 1472, ο Αξαγιακάτλ νίκησε επίσης την περιοχή και την υπερασπίστηκε με επιτυχία από τις προσπάθειες του Πουρεπέτσα να την ανακτήσει. Το 1455, ο νεότερος Πουρεπέτσα υπό τον βασιλιά του Τζιτσιπαντακουάρε κατέλαβε τη νέα περιοχή Τολούκα, κατακτώντας εδάφη που παλαιότερα κατακτήθηκαν από τους Μοτεκουζόμα και Ιτζκοάτλ. Αυτές οι κατακτήσεις οφείλονται στο νέο βασίλειο, το οποίο έχει μεγάλη εισροή φόρου υποτελείας, ιδιαίτερα γεωργικά προϊόντα.
Κάθε φορά που ένας ένθερμος altepetl νικούσε, ο νεότερος νικητής επέβαλε έναν ετήσιο φόρο, που καταβαλλόταν συνεχώς με τη μορφή οποιουδήποτε τοπικού εργαλείου που ήταν πολύτιμο ή πολύτιμο. Μια καθημερινή αστική περιοχή θα είχε ένα εβδομαδιαίο πεδίο (και τις πέντε ημέρες), ενώ οι μεγάλες πόλεις διατηρούσαν τοποθεσίες καθημερινά. Η νεότερη αποκατάσταση συνεπαγόταν μια μεγάλη επανάληψη του ρόλου κάποιου από την αριστοκρατία του Μεξικού όσον αφορά τον αριθμό ενός tlatloque, όπου ένας υποψήφιος που επέλεγε θα μπορούσε να σταλεί στην ξένη εξουσία για επιβεβαίωση και να εγκατασταθεί. Η φράση cuauhtlatoani βρίσκεται ακόμη και σε κώδικες των αρχών της 16ης χιλιετίας για να περιγράψει τη νεότερη μυθική βασική ηγεσία των Μεξικών κατά τη διάρκεια της μετανάστευσής τους μακριά από το Aztlán. Επέδρασε για 80 μήνες, ίσως πεθαίνοντας σε μια κρίση ευλογιάς, παρόλο που οι πρώτες δόσεις δεν παρέχουν το αποτέλεσμα. Οι οποίες έχουν κουραστεί, πολλές πόλεις επαναστάτησαν και ως εκ τούτου, το μεγαλύτερο μέρος της μικρής ηγεσίας του Tizoc επενδύεται στην προσπάθεια να καταστείλει τις εξεγέρσεις και να διατηρήσει τον έλεγχο των κομμάτων που ηττήθηκαν από τους προκατόχους τους.